SEBİL’DE (MERSİN) BAĞ EVİ KÜLTÜRÜ / THE CULTURE OF VINEYARD HOUSE IN SEBIL (MERSIN)

Ali MEYDAN, Şenay GÜNGÖR

Özet


Mersin’in Tarsus ilçesine bağlı bir orman köyü iken, 1972 yılında kasaba statüsü kazanan Sebil, 1990’da Çamlıyayla’ya bağlanmıştır. 1970’li yıllara kadar ekonomisi daha çok orman işçiliği ve hayvansal üretime dayalı olan kasabada, bu yıllardan sonra bitkisel üretim ağırlık kazanmaya başlamıştır.

Engebeli bir arazide kurulan ve toplu yerleşme dokusuna sahip Sebil’de bağ-bahçe tarımı arazi şartlarından dolayı yerleşim yerinden uzakta yapılmaktadır. Bu uzaklık bağ evleri olgusunu ortaya çıkarmıştır. Bağ ve bahçelerde çalışmalar yaklaşık Mart ayında başlar ve üretilen ürünün çeşidine ya da bulunulan mekâna göre Kasım ayına kadar sürebilir.

Bu çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden olan ve var olan bir durumu ayrıntılarıyla açıklamayı amaçlayan betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Katılımcı gözlem ve sahadan elde edilen veriler konu ile ilgili literatürden taranan verilerle desteklenmiş ve betimsel analiz yaklaşımı ile ortaya konulmuştur.

Araştırmada bağ evlerinin ortaya çıkışı, bağ evi olarak kullanılan meskenlerin özellikleri, kasaba ile bağ evi arasındaki göçler, bağ evlerinde iş bölümü, kışa hazırlık, yetiştirilen ürünler ve bu ürünlerin değerlendirilmesi, günlük hayat gibi özellikler ayrıntılı olarak incelenmiştir. 


Tam Metin:

PDF

Referanslar


ALTAŞ, Namık Tanfer, GÖK, Yaşar ve DOĞANAY, Serkan (2006) “Domaniç’te Kır Meskenleri”, Doğu Coğrafya Dergisi, 11 (16): 63-88.

ALTUNIŞIK, Remzi, COŞKUN, Recai, BAYRAKTAROĞLU, Serkan ve YILDIRIM, Engin (2001), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, Adapazarı: Sakarya Kitabevi.

CEYLAN, Mehmet Akif (2003). “Dibek-Çomaklı Dağı (Manisa) Çevresinin Doğal Ortam Özellikleri ve Dam Yerleşmelerine Etkileri”, Doğu Coğrafya Dergisi, 8 (10): 133-169.

CEYLAN, Salih (2001), “Artvin Yöresinde Geçici Yerleşmelerden Olan Bağevlerinin Üç Farklı Örneği: Bağevi, Üzüm Ambarı ve Koğlar”, Süleyman Demirel Üniversitesi Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, 2: 52-70.

DOĞANAY, Hayati (1997). Türkiye Beşeri Coğrafyası , İstanbul: MEB Yayınları.

DOĞANAY, Hayati ve ÇAVUŞ, Ahmet (2013), Türkiye Ekonomik Coğrafyası, Ankara: Pegem Akademi.

GİRGİN, Mustafa (1991), “Alaşehir Vadisinde Bağevleri”, Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 2: 150-165.

GÜMÜŞÇÜ, Osman (2014), Tarihi Coğrafya, İstanbul: Yeditepe Yayınevi.

GÜNGÖRDÜ, Ersin (2003), Türkiye'nin Turizm Coğrafyası, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

GÜVENÇ, Bozkurt (1994), İnsan ve Kültür, İstanbul: Remzi Kitabevi.

IŞIK, Şevket (1992), “Ezine-Bayramiç Çevresinde Kır Mezkenleri”, Ege Coğrafya Dergisi, 6: 101-116.

İBRET, B. Ünal (2003), “Tosya Şehri ve Yakın Çevresinde Gümele Yerleşmeleri”, Türk Coğrafya Dergisi, 41: 1-22.

İNAN, Selim ve EKİNGEN, Serkan (2007), “Namrun Fay Zonu’nun Jeolojik – Morfotektonik Özellikleri: Orta Anadolu Fay Sistemi’nin Güneybatı Bölümü (Orta Toroslar – Türkiye”), Yerbilimleri, Hacettepe Üniversitesi Yerbilimleri Uygulama ve Araştırma Merkezi Dergisi, 28 (3): 147-158.

KADIOĞLU, Yahya (2008), “Çal’da (Denizli) Bağcılığın Coğrafi Analizi”, Doğu Coğrafya Dergisi, 13 (20): 141-161.

KADIOĞLU, Yahya (2010), “Türkiye’de Fonksiyonel Özelliğini Kaybetmiş Geçici Yerleşmelere Bir Örnek: Tavas Bağ Evleri”, Marmara Coğrafya Dergisi, 20: 98-114.

KÖSE, Abdullah (1997), İvrindi ve Çevresinin Coğrafi Etüdü, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları No: 837, Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Yayanları No:76, Araştırmalar Serisi No: 17.

ÖZAV, Lütfi (1995), "Eski Gediz Kasabası Çevresinde Güme Yerleşmeleri", Türk Coğrafya Kurumu Dergisi, 30: 173 - 189.

ÖZAV, Lütfi (2002), "Sivaslı ve Çevresinde Kır Konutları", Afyonkocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler, 4 (2): 31-42.

ÖZDEMİR, Ünal (2000), “Safranbolu’da Köy Meskenleri”, Doğu Coğrafya Dergisi, 6 (4):

-171.

ÖZDEMİR, Ünal, Güner, İbrahim ve Kopar, İbrahim (2002), “Safranbolu Platosunda Geçici Kır Yerleşmeleri”, Doğu Coğrafya Dergisi, 7 (7): 133-152.

ÖZEY, Ramazan (1991), “Bozdoğan ve Çevresinde Bahçe Evleri”, Türk Dünyası Araştırmaları Dergisi, 71: 121-143.

TANRIKULU, Murat (2014), Coğrafya ve Kültür, Ankara: Edge Akademi Yayınları.

TÜMERTEKİN, Erol ve ÖZGÜÇ, Nazmiye (2011), Beşeri Coğrafya (İnsan-Kültür-Mekan), İstanbul: Çantay Kitabevi.

YILDIRIM, Ali ve ŞİMŞEK, Hasan (2005) Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Seçkin Yayıncılık.

YILMAZ, Osman (2003), “Eğirdir Gölü Güneyinde Fonksiyon Değiştiren Yerleşmelere Bir Örnek: Kelifler”, Süleyman Demirel Üniversitesi Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, 4 (6): 106-119.

www.tüik.gov.tr


Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.